2-11-2007
Het is donderdagavond, we zijn alweer een paar dagen verder en het is dringend tijd om nog wat stuf van de laatste dagen op de site te gooien.
31-10-2007 Outat-Oulad-El-Haj
Na een hele rondslomb van internet cafés en het lassen van Bache zijn zijpikkel kunnen we eindelijk verder. De rit loopt van Outat-Oulad-El-Haj over een prachtige piste naar Talsinnt.
Deze keer hebben we geluk, de piste start naast onze slaapplaats dus we zitten van de eerste meters goed.
We zijn zoet voor zo’n 190km piste, je kan het niet verwoorden hoe mooi de natuur wel is. We rijden op lange vlaktes en tussen bergketens,de bergen over om zo de kilometers af te rossen.
Rond 14h00 stoppen we om een koekje en een powerreep achter de kiezen te werken en zo kunnen we terug verder.
Alles loopt perfect en omstreeks 17h00 komen we in Talsinnt aan .
We merken metteen dat Patten er nog niet is en profiteren ervan om de tanks te vullen en vlug een theetje te drinken in plaatselijke kroeg.
We pikken er nog een ficht of the night mee, maar de gemoederen zijn snel gekalmeerd.
Tegen deze tijd is Patten er ook aangekomen en kunnen we samen op zoek naar een slaapplaats.
We hoeven niet ver te zoeken,op geen 100m van de kroeg mogen we ons kampement opslaan voor deze nacht. Slaap zacht.
01-11-07 Talsinnt
De nachten kunnen hier verrassend koud zijn. Stijf en stram van de laatste dagen kruipen we uit onze slaapzakken, en slaan we meteen aan het sleutelen. Een groter tandwiel vooraan en een algemene check-up Ondertussen wordt ook het ontbijt geprepareerd en verzorgd. Met het brood in de vuist sleutelen we verder. Na enkele uurtjes zijn we er klaar voor en rijden we naar de piste, richting Gourrama. Wat in het begin op een goed berijdbare piste lijkt, veranderd die na enkele kilometers in een ezelpaadje, om dan verder voledig in het niet te verdwijnen. Waar zijn we toch aan begonnen? ? Met de moed der wanhoop rijden we verder op zoek naar een berijdbare weg. Een landschap aan beide zijden begrensd door een bergketen vol met kloven en rotsblokken! Zelfs enkele berbers met dromedarissen kunnen ons niet op de goede weg helpen. Hierbij moet wel vermeld worden dat de comunicatie grotendeels met gebarentaal verliep. Met wat heen en weer geziegzag vinden we toch iets wat min of meer berijdbaar lijkt. Op naar Ifri. De doortocht door een kopermijn-schacht lijkt ons toch wat te riskant, en we leggen de laatste kilometers af via de weg. De bedoeling is om te kamperen bij onze plaatselijke vriend Abdoelah-Mohamed. Met open armen worden we er ontvangen. Meteen gaan de vrouwen aan het bakken, en worden we vergast op lekkere pannekoeken met dadels en thee. Ondertussen is onze assistentie-man, Patten, ook van de partij. Nadat we ons buikje rond hebben gesmuld beginnen we aan onze welverdiende nachtrust.
Wat leert deze reis ons:
eet nooit taginne tenzij je in voledige afzondering leeft. (scheten!! Jongens toch,niet te doen.)
we zijn deze reis gestart met een gezamelijke pot in euro’s. Nadien onderverdeeld in een pot met euro’s en één in dirhams, deze laatste wordt dan nog eens onderverdeeld in een pot voor de motards en één voor de assistentie-man. Vervolgens is er een persoonlijke pot en een pot voor de benzine voor de motoren, enz… begrijpe wie begrijpe kan!!
Tenslotte 5 ego-wacko’s tesamen in een camionette, dat moet vonken geven!!
02-11-07 Ifri.
Vandaag willen we vertrekken richting sahara, Erg Chebbi. Onze vriend Abdoelah probeert ons te overhalen om nog een dag langer te blijven maar de lokroep van de woestijn is sterker! Noodgedwongen leggen we de eerste kilometers af over de weg, tot aan het eerste tankstation, en even daarna vertrekken we volgetankt over de piste richting kampplaats. Wederom landschappen en een stuwmeer, alsook enkele oases. Algauw vinden we het begin van de piste en niets kan ons nu nog tegenhouden, dat denken we toch. Wat overmoedig draaien we de gaskraan iets verder open, wat al snel afgestraft wordt door een lekke voorband! De eerste sinds het begin van de reis. Vlug wordt de binnenband vervangen en rijden we terug verder. We rijden nu langs de bergketen die de grens vormt met Algerije. Voor de tweede maal rijden we lek, maar geroetineerd als we zijn, na wat sleutel-en plakwerk rijden we na een twintig-tal minuten opnieuw. We kruisen het pad met een vijftien-tal duitse enduro-rijders. De duinen komen nu langzaam in zicht, het dor en wijdse landschap wordt verrassend veel afgewisseld door groene oases met palmbomen. In het mulle zand word onze rijtechniek zwaar op de proef gesteld!! Daar zijn ze dan, de duinen van Erg Chebbi, waar tot onze verbazing Patten met de camionette op de piste ons staat op te wachten. Het is hier zo mooi, dat we besluiten ons kamp voor de nacht hier op te slaan.
Het is donderdagavond, we zijn alweer een paar dagen verder en het is dringend tijd om nog wat stuf van de laatste dagen op de site te gooien.
31-10-2007 Outat-Oulad-El-Haj
Na een hele rondslomb van internet cafés en het lassen van Bache zijn zijpikkel kunnen we eindelijk verder. De rit loopt van Outat-Oulad-El-Haj over een prachtige piste naar Talsinnt.
Deze keer hebben we geluk, de piste start naast onze slaapplaats dus we zitten van de eerste meters goed.
We zijn zoet voor zo’n 190km piste, je kan het niet verwoorden hoe mooi de natuur wel is. We rijden op lange vlaktes en tussen bergketens,de bergen over om zo de kilometers af te rossen.
Rond 14h00 stoppen we om een koekje en een powerreep achter de kiezen te werken en zo kunnen we terug verder.
Alles loopt perfect en omstreeks 17h00 komen we in Talsinnt aan .
We merken metteen dat Patten er nog niet is en profiteren ervan om de tanks te vullen en vlug een theetje te drinken in plaatselijke kroeg.
We pikken er nog een ficht of the night mee, maar de gemoederen zijn snel gekalmeerd.
Tegen deze tijd is Patten er ook aangekomen en kunnen we samen op zoek naar een slaapplaats.
We hoeven niet ver te zoeken,op geen 100m van de kroeg mogen we ons kampement opslaan voor deze nacht. Slaap zacht.
01-11-07 Talsinnt
De nachten kunnen hier verrassend koud zijn. Stijf en stram van de laatste dagen kruipen we uit onze slaapzakken, en slaan we meteen aan het sleutelen. Een groter tandwiel vooraan en een algemene check-up Ondertussen wordt ook het ontbijt geprepareerd en verzorgd. Met het brood in de vuist sleutelen we verder. Na enkele uurtjes zijn we er klaar voor en rijden we naar de piste, richting Gourrama. Wat in het begin op een goed berijdbare piste lijkt, veranderd die na enkele kilometers in een ezelpaadje, om dan verder voledig in het niet te verdwijnen. Waar zijn we toch aan begonnen? ? Met de moed der wanhoop rijden we verder op zoek naar een berijdbare weg. Een landschap aan beide zijden begrensd door een bergketen vol met kloven en rotsblokken! Zelfs enkele berbers met dromedarissen kunnen ons niet op de goede weg helpen. Hierbij moet wel vermeld worden dat de comunicatie grotendeels met gebarentaal verliep. Met wat heen en weer geziegzag vinden we toch iets wat min of meer berijdbaar lijkt. Op naar Ifri. De doortocht door een kopermijn-schacht lijkt ons toch wat te riskant, en we leggen de laatste kilometers af via de weg. De bedoeling is om te kamperen bij onze plaatselijke vriend Abdoelah-Mohamed. Met open armen worden we er ontvangen. Meteen gaan de vrouwen aan het bakken, en worden we vergast op lekkere pannekoeken met dadels en thee. Ondertussen is onze assistentie-man, Patten, ook van de partij. Nadat we ons buikje rond hebben gesmuld beginnen we aan onze welverdiende nachtrust.
Wat leert deze reis ons:
eet nooit taginne tenzij je in voledige afzondering leeft. (scheten!! Jongens toch,niet te doen.)
we zijn deze reis gestart met een gezamelijke pot in euro’s. Nadien onderverdeeld in een pot met euro’s en één in dirhams, deze laatste wordt dan nog eens onderverdeeld in een pot voor de motards en één voor de assistentie-man. Vervolgens is er een persoonlijke pot en een pot voor de benzine voor de motoren, enz… begrijpe wie begrijpe kan!!
Tenslotte 5 ego-wacko’s tesamen in een camionette, dat moet vonken geven!!
02-11-07 Ifri.
Vandaag willen we vertrekken richting sahara, Erg Chebbi. Onze vriend Abdoelah probeert ons te overhalen om nog een dag langer te blijven maar de lokroep van de woestijn is sterker! Noodgedwongen leggen we de eerste kilometers af over de weg, tot aan het eerste tankstation, en even daarna vertrekken we volgetankt over de piste richting kampplaats. Wederom landschappen en een stuwmeer, alsook enkele oases. Algauw vinden we het begin van de piste en niets kan ons nu nog tegenhouden, dat denken we toch. Wat overmoedig draaien we de gaskraan iets verder open, wat al snel afgestraft wordt door een lekke voorband! De eerste sinds het begin van de reis. Vlug wordt de binnenband vervangen en rijden we terug verder. We rijden nu langs de bergketen die de grens vormt met Algerije. Voor de tweede maal rijden we lek, maar geroetineerd als we zijn, na wat sleutel-en plakwerk rijden we na een twintig-tal minuten opnieuw. We kruisen het pad met een vijftien-tal duitse enduro-rijders. De duinen komen nu langzaam in zicht, het dor en wijdse landschap wordt verrassend veel afgewisseld door groene oases met palmbomen. In het mulle zand word onze rijtechniek zwaar op de proef gesteld!! Daar zijn ze dan, de duinen van Erg Chebbi, waar tot onze verbazing Patten met de camionette op de piste ons staat op te wachten. Het is hier zo mooi, dat we besluiten ons kamp voor de nacht hier op te slaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten