Het vertrek

Na 19 maand is het dan eindelijk zover.
Vandaag(26-10) zijn we vertrokken een hele schare vrienden is ons komen uitwuiven.















Spijtig genoeg moeten we onze vriend Annimal wegens schouder blessure achterlaten.
We hebben een lange rit voor de boeg nl Jabbeke-Tarifa.
De rit verloopt vlot afgezien van een lege tank op de Franse autoroute,vlug de reserve brandstof bijtanken en we zijn terug vertrokken.
We rijden via Rouen,Bordeaux,Biaritz de perineën over.
Nu op naar Madrid rijden,slapen,zitten .
Bergop blijkt de motor temperatuur nogal hoog op te lopen.














Het is iets beter wanneer we de verwarming voluit open zetten waardoor de cockpit in een ware sauna veranderd.
De rit duurt twee nachten en één dag.















Omstreeks 4h00 komen we aan bij de ferry in Tarifa.
We checken in om 7h30 voor de boot van 9h00.
De overtocht verloopt nogal woelig.















Na 35 min. berijken we het continent waarvoor we gekomen zijn:Afrika,Marokko.
Noodgedwongen verloopt het dédouaneren met het nodige sponser geld.















Onmiddellijk gaan we over op zomerkledij en slaan we de nodige dirhams en eten in.
De plaatselijke bewoners van Tanger blijken het niet zo nauw te nemen met de verkeersregels.
Dat geld trouwens zo voor heel Marokko.
Ondertussen worden we ook nog de nodige disepline bijgebracht door kapitein Geert.
Voor sommigen is dat wel nodig!
Na enkele uren snelweg en secundaire wegen berijken we de oude garnizoen stad Fés.
Het word nu hoog tijd dat we een slaapplaats vinden.
De oever van een klein riviertje lijkt ons idiaal.














We krijgen wat théé van plaatselijke Kampeerders en beginnen met de bereiding van ons avondmaal.
Hamburgers van de chef met spirelli .
Na een goede nachtrust beginnen we ook eens stilletjesaan te denken aan de persoonlijke hygiene en wassen we ons in het riviertje.















Nu kunnen we ons klaarmaken voor de rit met de motoren.
Na wat zoekwerk vinden we dan eindelijk waarvoor we gekomen zijn nl; de PISTES.
Sommigen bezaaid met stenen van alle formaat,andere eerder zanderig.
Een bosweggetje bezorgd ons wat oponthoud.
Andere dan weer prachtige vergezichten.
Af en toe moeten we een rivier over waarvan de brug is weggespoeld.














Onze navigatie is ook nog niet perfect,want lang na het afgesproken uur bereiken we dan eindelijk de rendez-vous plaats met Patten,de chaufeur van ons woonwagen-getrek.
In het donker blijkt het vinden van een geschikte slaapplaats verre van evident.



















Noodgedwongen parkeren we ons dan maar op een open vlakte waar de wind ons om de oren giert.
Niettegenstaande de Marokkaanse spagettisaus nogal aan de slappe kant is smaakt alles toch opperbest.
Daar onze vriend Bache nogal wat last heeft van winderigheid doet dat Pol besluiten om toch maar in de aanhangwagen te slapen.
S’morgens lijkt een struikje perfect plaatsje voor een sanitaire stop.













Nadat we ons in onze uitrusting gehesen hebben vertrekken we richting Outat-oulad-el-haj na ongeveer 10min offraod rijden we ons muurvast in het slib van een uitgedroogde rivier bedding.































Terstond komt een plaatselijke bewoner ons helpen.
Na wat sleep en trek werk kunnen we onze weg verder zetten.
We rijden door een prachtig landschap vol met kraters en kloven. Wat heeft de natuur hier huisgehouden.
















Ondertussen heeft Patten al een plaatsje gereserveerd in een plaatselijk restaurant en sluiten we de dag af met een lekkere tagiene.
Tot één van de volgende dagen.
Groeten van de bende!!!!