Ait-Jyouf 06/11/07

Goejemorgen, we hebben lekker geslapen, dat kan ook niet anders na acht dagen off-road in Marok. Vandaag is het de bedoeling om door de bergen over de pas Irhil M’Goum naar de lacs van Tislit te rijden. We moeten over bergen van 3000m en zelfs één van 4071m hoogte. Dat allemaal voor zo’n 220km piste in de bergen. Voor Patten was het simpel, 170km langs Gorges-du-dades, een mooi kronkelend weggetje tot aan de lacs. Onze piste vertrekt op de slaapplaats, dus voor ons kan het avontuur direct beginnen. Na zo’n 40km is het al prijs, we missen de piste en banen ons een weg door de rivierbedding, richting volgende dorpje. We arriveren met de nodige stress en door de plaatselijke moestuintjes, met de hulp van alle kinderen van het dorp, weer op de goede weg.



Zo'n 4 uur bergop-bergaf, van de eene pas naar de andere, die dan weer na vijf kilometer vastlopen in een dorp. We hebben zelfs kilometers terug moeten rijden omdat de piste volledig weggespoeld was. De minuten tikten voorbij en we besloten om nog een paar uur te rijden en te slapen in het bergdorpje; Abouty.



Tevergeefs vragen we ettelijke malen aan de plaatsrlijke bevolking de juiste weg, maar telkens belanden we weer op een doodlopende pist in een of ander bergdorp. In een laatste poging om de juiste route te vinden komen we terug op een pad dat we ongeveer twee uur eerder hadden bereden. We besloten dan maar met zo’n 180km op de teller terug te rijden naar de startplaats, om zo over de gorges-du-dades ons naar de lacs te begeven. Tijdens een tankbeurt, terug in de bewoonde wereld, nemen we telefonisch contact op met Patten, die ons op zijn beurt zijn verhaal doet.



Namelijk, dat prachtig kronkelend weggetje liep na zo’n 40 km over in een ware crosspiste, door een bergpas, waar met de trailer geen doorkomen aan was. We spraken dan maar af op de vorige kampeerplaats waar we zo’n negen uur geleden vertrokken waren. Bij aankomst bleek dat deze plek een slaapplaats is voor de herders met hun kudde. We slaan ons kamp op naast dat van hen, en meteen krijgen we lamscous-cous aangeboden van deze vriendelijke en zeer gastvrije nomaden.



We beslissen ook meteen deze avond om de motoren in de aanhanger te laden en morgen de groote afstand naar Fes te overbruggen met de camionette,daar we teveel tijd verloren hebben in de bergen.


We hopen na een dagje fes vrijdag morgen de terugweg in te zetten via Tanger naar Europa en zondag rond de middag de thuisbasis te bereiken.


Zagora 05/11/07

Na de woestijnrit van gisteren worden vandaag de luchtfilters gewisseld. Wederom bereiden we ons voor op een loodzware rit. Benzinetanks en waterzakken vol, en we gaan er voor. Het begin van de tocht gaat over een zanderig parcours. Het opwaaiend stof van een convooi dure jeeps, met de airco op maximum, ontneemt ons elk zicht van het wegdek. Het vergt een uiterste concentratie om zo verder te rijden. Na enkele uren komen we terug op verharde weg. Nu op zoek naar de tweede etappe. Algauw gaan we de piste terug op. Ditmaal vol putten en rotsblokken.




Na enkele pittige klimpartijen onderbreken we de rit voor een thee op het terras van een kasbah. Enkele dirhams lichter rijden we naar ons eindpunt; Ait-Jyouf. In het centrum hebben we rendez-vous met onze beschermengel Patten, en we gaan op zoek naar een kampeerplaats. Even buiten het centrum vinden we een vlak terrein en doen we ons tegoed aan een plaatselijk gerecht in een nabijgelegen kasbah.


Erg Chebbi 04/11/07

Vandaag beloofd een zware dag te worden. We willen nl. de 240km piste overbruggen tussen Merzouga en zagora. Na een tankbeurt met flessen en bokalen, starten we de rit.



Het is een afwisselend zanderig of rotsachtig traject.



Voor de achterste rijders is het continu stof eten. We doorkruisen prachtige maar desolate landschappen, meestal omzoomd met pekzwarte basaltrotsen, maar ook enkele uitgedroogde meren. Met het zicht op Zagora beginnen we één voor één zonder benzine te vallen. We verdelen de resterende brandstof en kunnen zo nog net een tankstation berijken. Patten is ondertussen ook van de partij en we besluiten om op een terrasje nog wat na te praten over de loodzware rit. We slaan opnieuw proviand in en bij het invallen van de avond zoeken we een kampeerplaats. Buiten het stadscentrum vinden we een geschikte plek. Na een vlugge wasbeurt, beginnen we aan het avondmaal. Het plaatselijke vlees, (rund) smaakt wederom heerlijk en moe, maar voldaan kruipen we in onze slaapzak.




Erg Chebbi 03/11/07


Namiddag:
-bezoek aan het dorpje
-internet café zoeken
-bezoek aan de plaatselijke barbier (voor sommigen hoogstnodig!)
-korte rit in de duinen
-avondmaal in de kasbah

Voor wie denkt dat de sahara een doods gebied is heeft het volledig mis. Het is namelijk de fragiele biotoop van vele dieren en organismen. Daarom besluiten we onze rit te beperken tot de meest bereden voorste duinenrij.

We slagen er net niet in om een 120meter hoge duinentop te berijken. Op de koop toe krijgen we een demo van een ralley-assistentie vrachtwagen. Wanneer we terug aankomen bij de camionette zien we dat er vlakbij een berbertent is opgeslagen. We mogen er de nacht in doorbrengen, maar een woestijnrat heeft er al zijn intrek genomen. Het diertje besluit om ons de hele nacht gezelschap te houden.